Drukuj

[Cedalion]

[OOC: była już broń palna i takowej nie opłaca się]

* Cedalion odepchnął Tezeusza i skoczył do Chościska, próbując go pochwycić.

Nawet o tym nie myśl!

[Kościej]

* Chościsko strzelił z ręki w Cedaliona jakąś pomarańczową energią, odrzucając go od siebie na kilka metrów, po czym odezwał się nieco zmienionym głosem

Za późno... Moje odrodzenie właśnie się rozpoczęło.

* Chościsko nagle eksplodował z rąk i głowy tą samą pomarańczową energią na wszystkie strony, drąc się w niebogłosy

[Skythes]

Co to jest? Co się z nim dzieje?

(OOC: Pamiętajcie tylko, w tych czasach jeszcze nie było żadnych Liszów do tej pory)

[Fotyn]

* Fotyn wyszedł z chaty w chwili, gdy Chościsko się... zapalił.

Dobra... To nie wróży dobrze.

[Tezeusz]

* Energia w końcu zeszła z Chościska, odsłaniając szkielet w jego postrzępionych szatach - w oczodołach znajdowały się dwie kule energii, płonące wściekłym światłem

Chościsko... co ty ze sobą zrobiłeś?

[Kościej]

* Szkielet "spojrzał" na Tezeusza swoim zimnym i przeszywającym wzrokiem, po czym odezwał się, ale nie biologicznym głosem ale jakimś echem dudniącym złowieszczo w głębi duszy

Już nie jestem Chościsko... Teraz jestem Kościej, straszny mąż kościany, pierwszy spośród Liszów.

[Fotyn]

Fajnie. Ani chwili spokoju.

* Fotyn zbliżył się do grupy. Nie wiedział czy szykować łuk czy też przygotować się na możliwość walki wręcz.

[Cynfael]

* Cynfael otrząsnął się z szoku wywołanego zmianą w Lisza i odpowiedział.

A ja jestem Cynfael. Firbolg. A to młot mojego ojca!

* Cynfael przysunął Liszowi w klatkę piersiową.

[Kościej]

* Cynfael z daleka chybił

Tracisz percepcję, mój drogi. Musiałbyś najpierw wejść na stos, żeby mi coś zrobić. A jeśli tu wejdziesz, spłoniesz.

* Kościej poderwał ze stosu dziwną urnę - można rzecz, filakterium

Wybaczcie, ale mam ważne zadanie jeszcze do zrobienia...

[Fotyn]

Nie podoba mi się to.

* Fotyn wyciągnął łuk i wystrzelił strzałę najprecyzyjniej jak umiał.

[Skythes]

Nie sądzę by to coś dało. To jest szkielet.

* Strzała przeleciała między żebrami Kościeja

[Kościej]

Wybaczcie, Bujan na mnie czeka.
Aha, i powiedzcie temu całemu królowi lokalnemu, że może mnie zwolnić. Mam teraz lepszą robotę.

* Kościej wyciągnął z kieszeni na pasie - niespalonej - małą buteleczkę i rozbił ją sobie pod "nogami", po chwili znikając w dymie

* Stos już prawie dogasł do końca

[Ritrofax]

Co tu się tak w ogóle stało? Słyszał ktoś z was kiedyś o "Liszach"? Wiem, że ten miał być pierwszy, ale skoro znał słowo, może był jakiś pomysł, legenda?

[Cedalion]

Pewnie kolejna lokalna grupa palantów. Nic dziwnego, że nie chciał mordować swoich przydupasów.

[Kryindil]

* Kryindil po dłuższej chwili wlepiając wzrok w miejsce byłego pobytu Kościeja powiedział egzotyczne słowa

(sanskryt» O ty w dupę...! )

[Skythes]

Słyszałem raz o jakimś szalonym pomyśle na ucieczkę przed śmiercią, która miała uwzględnić mroczny rytuał i odarcie się z własnego ciała... ale nigdy nie przypuszczałem, że znajdzie się ktoś na tyle szalony, by to zrobić.
I co teraz zrobimy?

[Theophoros]

Jeżeli pragnie tylko wyimaginowanej nieśmiertelności, to mamy do czynienia jedynie z egoistą. Oby nie próbował niczego co mogłoby narazić ludzi.

[Tezeusz]

Czyli... idziemy dalej swoją drogą?

[Yan Hu Gun]

Jak się dowiedzą, że zabiliśmy paru ziomków tego Chościska to się wnerwią. Wolałbym iść dalej.

[Cedalion]

Raczej nie mamy wyboru. Nasz rzekomo dobry nekromanta był jedynym który nas rozumiał.